Karabük; Batı Karadeniz bölümünde Araç ve Soğanlı çaylarının birleşerek Filyos çayı'nı oluşturduğu bir noktada yer almaktadır. İlin tarihi Cumhuriyetle birlikte başlar. İlk önceleri Safranbolu ilçesinin Öğlebeli köyüne bağlı 13 haneli bir köy altı yerleşim birimi ve Ankara - Zonguldak demiryolu üzerinde küçük bir istasyon iken, sanayileşme ile birlikte önemli bir merkez konumuna gelmiştir.
Türkiye'nin ilk Demir-Çelik Sanayi için yer seçimi çalışmaları yapılmış, sahilde limanı olan bir merkezin uygun olacağı tespit edilmiş fakat güvenlik tedbirleri gerekçesiyle Karabük istasyonu yakınındaki bataklık saha tercih edilmiştir.
Fabrikanın temeli; 3 Nisan 1937'de atılmış, 6 Haziran 1939'da işletmeye açılmıştır. Temelin atılmasını müteakip Karabük'te nüfus yoğunluğu artmaya başlamış, 25 Haziran 1939'da belediye teşkilatı kurulmuştur. 1941 yılında Safranbolu ilçesine bağlı bucak olmuş, 3 Mart 1953 tarihinde 6068 sayılı kanunla Zonguldak iline bağlı bir ilçe haline gelmiştir.
6 Haziran 1995 gün ve 22305 sayılı Resmi Gazetede yayınlanan 550 sayılı Kanun Hükmünde Kararname ile Karabük Türkiye'nin 78. ili olmuştur.
Karabük bugün; Çankırı'dan Ovacık ve Eskipazar ilçeleri ile Zonguldak'tan Eflani, Safranbolu ve Yenice ilçelerinin bağlanmasıyla beş ilçeden oluşmuştur.
Karabük çoğunlukla karasal iklim özelliğine sahip dağınık yerleşim özelliği gösteren 5 ilçe 1 belde ve 277 köyden oluşmaktadır.
| İLÇELER | KURULUŞ YILI | İLE UZAKLIĞI | BELEDIYE SAYISI | Mahalle Sayısı | KÖY SAYISI |
| MERKEZ | 1953 | 0 | 1 | 28 | 38 |
| EFLANI | 1953 | 47 | 1 | 6 | 54 |
| ESKIPAZAR | 1945 | 38 | 1 | 7 | 50 |
| OVACIK | 1957 | 47 | 1 | 1 | 42 |
| SAFRANBOLU | 1870 | 8 | 1 | 21 | 60 |
| YENICE | 1987 | 30 | 2 | 17 | 34 |
| TOPLAM | - | - | 7 | 80 | 278 |
Karabük İlinin Yüzölçümünün İlçelere Göre Dağılımı
| | MERKEZ | EFLANI | ESKIPAZAR | OVACIK | SAFRANBOLU | YENICE | TOPLAM |
YÜZÖLÇÜMÜ (km²) | 704 | 536 | 657 | 393 | 1023 | 832 | 4.145 |
İl'in yüzölçümü 4.145 km² olup kuzeyinde Bartın, kuzeydoğu ve doğusunda Kastamonu, güneydoğusunda Çankırı, güneybatısında Bolu, batısında ise Zonguldak illeri ile çevrilmiştir.
En önemli akarsuyu, Filyos çayı oluşturmaktadır. Diğer akarsular ise Araç çayı, Soğanlı çayı ve Eskipazar çayı'dır. İl merkezinin rakımı 278 metre, merkez ilçenin yüzölçümü ise 704 km²'dir. Coğrafi yapı dalgalı olup büyük düzlükler görülmez. Vadi tabanlarında ince şeritler halinde tarıma müsait araziler vardır.
Eflani: Karabük'e 47 km. uzaklıkta bulunan ilçe, yüksek dağlar ve vadiler arasında yer almaktadır. Yağışlı ikliminden dolayı oldukça zengin bir bitki örtüsüne sahip ilçede Ortakçılar, Bostancılar ve Kadıköy isimlerinde 3 adet gölet bulunmaktadır. İlçede zengin orman alanları ve mermer yatakları vardır. Çıkarılan mermerlerin büyük bir kısmı yurt dışına ihraç edilir. İlçe ekonomisine ormancılık ve hayvancılık hakimdir.
Eskipazar : Karabük'e uzaklığı 38 km olan ilçe, dağınık bir yerleşime sahiptir. İlçe orman alanları yönünden çok zengindir. Orman içi mesire yerleri ve tatlı su kaynakları ilgi çekmektedir. İlçenin doğu ve güneydoğu kısımları yaylalardan meydana gelmiştir. Güneyinden gelip Kuzeyinden çıkarak Karabük yakınlarında Soğanlı Çayı ile birleşen Eskipazar çayı boyunca bağ-bahçe ziraatı etkinliğini gösterir. Bu bölge ilçenin en sıcak ve verimli bölgesidir. Gerede ve Çerkeş çaylarının birleştiği Hamamlı çayı bölgesi en iyi tarım arazisidir.
Ovacık : İlçenin Karabük merkezine uzaklığı 47 km. dir. İlçe Ilgaz ve Köroğlu dağlarının uzantıları üzerindeki yüksek platolara kurulmuştur. İlçenin genel olarak geçim kaynağı tarım ve hayvancılıktır. Ovacık ilçesinin doğa harikası sayılabilecek yaylaları ve gölü mevcuttur.
Safranbolu: Karabük'e uzaklığı 8 km. olan ilçe, tarihsel değerleri ile ön plana çıkmaktadır. İlçede geleneksel Türk Toplumu'nun yaşantısının tüm özelliklerini yansıtan ve uzun tarihi geçmişinde yarattığı kültürel mirası, çevresel dokusu içerisinde koruyan örnek bir kenttir. Safranbolu'da kuru ve sulu tarım koşullarında yetiştirilen en önemli ürünler başta hububat olmak üzere sırasıyla yem bitkileri, sebze ve baklagillerdir.
Yenice: Karabük'e uzaklığı 30 km. olan ilçenin yüzölçümünün % 87'si verimli orman alanları ile kaplıdır. İlçede tropik bölgeler haricinde dünyanın ender yerlerinde görülebilecek birçoğu anıtsal boy ve kalınlığa ulaşmış ağaç türleri bulunmaktadır. İlçede geçim genelde ormancılık ve hayvancılık ile temin edilmektedir. Düz ve ova niteliğine haiz arazisi yok denecek kadar azdır. Meyilli ve engebeli arazi yapısı tarıma elverişli değildir.
NÜFUS
2025 Yılı ADNKS'ne göre ;
İlin Yüzölçümü (Km²) : 4.145
İlin Toplam Nüfusu : 249.614
Şehir Nüfus : 193.921
Köy Nüfusu : 55.693
Nüfus Yoğunluğu (Km²) : 60
Nüfus Dağılımları
| | MERKEZ | EFLANI | ESKIPAZAR | OVACIK | S.BOLU | YENICE | TOPLAM |
| YÜZÖLÇÜMÜ (KM²) | 704 | 536 | 657 | 393 | 1023 | 832 | 4145 |
| TOPLAM NÜFUS | 135.819 | 8.663 | 12.570 | 3.986 | 69.592 | 18.984 | 249.614 |
| ŞEHIR NÜFUSU | 123.417 | 2.183 | 6.231 | 553 | 52.343 | 9.194 | 193.921 |
| BELDE/KÖY NÜFUSU | 12.402 | 6.480 | 6.339 | 3.433 | 17.249 | 9.790 | 55.693 |
| NÜFUS YOĞUNLUĞU | 192 | 16 | 19 | 10 | 68 | 22 | 60
|